skip to Main Content

Scheepsbrandstoffen (bunkerolie)

Brandstoffen voor de zeevaart worden vaak aangeduid als bunkerolie. De kwaliteitseisen zijn vastgelegd in twee documenten. Het wettelijk kader wordt gevormd door MARPOL Annex VI; daarin zijn door de International Maritime Organisation het zwavelgehalte en algemene eisen geformuleerd. Gedetailleerde specificaties zijn door de International Standardisation Organisation vastgelegd in de standaard ISO-8217, die de basis is voor de wereldwijde handel. Deze standaard wordt continu geëvalueerd en iedere 5 jaar aangepast op basis van technische ontwikkelingen en milieueisen.

Rotterdam Bunker Port
De VNPI is in 2013 een samenwerkingsverband aangegaan met partners Havenbedrijf Rotterdam, NOVE (bunkerleveranciers) en VOTOB (opslagbedrijven) met het doel de kwaliteit en kwantiteit van bunkerleveringen nog beter te borgen en het bunkerproces transparanter en efficiënter te maken. Aangezien de bunkermarkt een internationaal karakter heeft, wordt vooral ingezet op internationale regelingen. Om de samenstelling van bunkerolie verder te specificeren, is een lijst van stoffen opgesteld die door het verband als ongewenst worden beschouwd. Deze lijst is inmiddels ingediend bij IMO en wordt besproken in het kader van de lopende discussie over kwaliteit en kwaliteitsborging. Nederland streeft in dit overleg naar aanscherping van de internationale kwaliteitseisen.

Zwavelgehalte
In de afgelopen jaren is het maximaal toegestane zwavelgehalte van scheepsbrandstoffen stapsgewijs gereduceerd. De laatste stap in dit proces zal in 2020 worden bereikt wanneer het zwavelgehalte dat buiten territoriale wateren en milieubeschermingszones geldt, zoals bijvoorbeeld de Noordzee, wordt teruggebracht van 3,5% naar 0,5%.

Close search
Zoeken